Sommige artistieke talen blijven doorleven. Ze veranderen, verschuiven en vinden telkens opnieuw een nieuwe stem.
RESONANCE brengt het werk van hedendaags kunstenaar Charbel Abou Zeidan in dialoog met kunstenaars uit de collectie van PAS Foundation. Zo ontstaat een gesprek tussen generaties, waarin abstractie, ritme, geometrie en materiaal elkaar vinden. Binnen de collectie vormt het werk van kunstenaars uit een eerdere generatie het vertrekpunt. Charbel Abou Zeidan, vertegenwoordigd door Verduyn Gallery, beweegt zich tussen beeldende kunst, architectuur en mode. In zijn werk onderzoekt hij structuur, oppervlak en vorm aan de hand van materialen als textiel, katoen, linnen, silicone, latex en verf.
RESONANCE plaatst deze artistieke praktijken niet eenvoudigweg naast elkaar, maar onderzoekt wat er ontstaat wanneer ze op elkaar mogen reageren. Waar kunstenaars uit de collectie reductie, geometrie en abstractie verkenden, voegt Charbel textuur, reliëf en een uitgesproken materialiteit toe. Zo zet hij deze beeldtaal verder vanuit een hedendaagse gevoeligheid.
Een plek die het thema weerspiegelt
Deze dialoog ontvouwt zich op Walle in Kortrijk, een voormalige industriële site die door Futurn een nieuwe toekomst krijgt en zelf een geschiedenis van maken en transformatie met zich meedraagt. Ooit bepaald door industrie en textielproductie, begint Walle vandaag aan een nieuw hoofdstuk als een levendige mixed-use campus waar ondernemen, werken en wonen samenkomen.
De locatie is daardoor meer dan alleen de plek waar de tentoonstelling plaatsvindt: ze weerspiegelt het centrale idee ervan. Die verbinding wordt nog tastbaarder door het gebruik van materialen als textiel, katoen en linnen in het werk van Charbel Abou Zeidan. Materialen die geworteld zijn in de geschiedenis van de plek keren terug in een nieuwe vorm en context.
“RESONANCE is meer dan een echo. Het is het moment waarop de ene aanwezigheid de andere in beweging brengt.”
Een nalatenschap is geen vaststaand eindpunt. Het is een uitnodiging. Ze vraagt niet om herhaald te worden, maar om verder onderzocht te worden.
Terwijl bezoekers zich door de ruimte bewegen, reageren werken over de tijd heen op elkaar. De uitwisseling is niet nostalgisch of confronterend, maar onderzoekend, voortdurend en levend. Hier ligt het verleden niet achter ons. Het resoneert.
