Kunstpakket 07

We worden uitgenodigd om aan te raken met onze ogen. Deze kunstcreaties willen ons meenemen naar het unieke en het tastbare, waarbij we de gelegenheid krijgen de gejaagde wereld te ontvluchten en stil te staan bij de essentie.

In dit pakket van kunstwerken ervaar je hoe de imperfectie net voor schoonheid zorgt. Een banaal detail blijkt plots fundamenteel te zijn voor de opbouw van een beeld.

De zwarte pentekeningen van Ado Hamelryck (°1941) vormen een rafelig drieluik met rasters. De nadruk op de intensieve repetitieve handeling van de kunstenaar, legt alle nuances van zwart bloot. Het contrast tussen donkere en lichtere delen doet de zwarte kleur trillen. Hoe intens kan je zwart laten vibreren?

Hugo Duchateau (°1938) keert op gelijkaardige wijze terug naar het fundamentele van de schilder- en tekenkunst: hoe trek je een lijn in een vlak? Een vlek in een kleurenmassa? Hoe is een ruimte opgebouwd uit vlakken? Duchateau speelt met gecontroleerde chaos.

Ook Piet Stockmans (°1940) streeft naar vereenvoudiging en zuivering. Hij integreert het koele rationele van zijn industrieel werk in de ongedwongen vrije expressie van zijn artistieke verbeelding. Zo legt Stockmans artisanale eigenzinnige accenten in een alledaags object als een schaal, waar het typische blauw extra diepte geeft aan het bekken. Hoe persoonlijk kan je een kom maken? Hoe eigenwijs kan je een balk ontwerpen?

Dit kunstpakket voegt het werk samen van drie tijdgenoten die allen deel uitmaakten van de Limburgse School, een collectief ontstaan uit de Research Group van Vincent Van Den Meersch (1912 – 1996). Hoewel hier geen sprake was van een homogene stroming, was de combinatie van degelijk vakmanschap met jonge spontaniteit en bruisende creativiteit hetgeen deze kunstenaars verbond.
Hamelryck, Duchateau en Stockmans doceerden alle drie aan het Stedelijk Hoger Instituut voor Visuele Kommunicatie en Vormgeving te Genk, de latere Media & Design Academie, nu onderdeel van LUCA School of Arts.