Na een uiterst succesvolle openingsavond bij Delen Private Bank te Antwerpen, kan u de fototentoonstelling van Jan Yoors nog steeds bezoeken.

Pasfoundation presenteert een oeuvre-overzicht van kunstenaar Jan Yoors, dat recentelijk werd verworven dankzij de steun van een groeiend aantal partners.

Pasfoundation verwelkomt Sylvie Van Dun als ‘Partner Relations Manager’.

Ado Hamelryck

° 1941



Bio

Ado Hamelryck werd geboren in 1941 te Halle. Hij woont en werkt in Genk. Ado genoot een kunstopleiding aan de Academie voor Schone Kunsten te Brussel alsook aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen. Sedert 1967 thuis in Genk, waar Ado jarenlang les gaf, is hij vandaag ere-docent aan de LUCA School of Arts. Ado Hamelryck was ook lid van de Limburgse School (1973) en is nog steeds actief als kunstenaar.

Evolutie

Het werk van Ado Hamelryck kent een opmerkelijke evolutie. Na een periode van relativerend realisme en kleur, evolueert Ado Hamelryck naar een bezinnende fase die een terugkeer naar de essentie van het kunstenaar-zijn inhoudt. Vorm – uitsluitend zwart als kleur – en handeling vergroeien tot een eenheid in ‘zwarte monotonie’. De keuze voor het louter gebruik van de kleur zwart in zijn werken is essentieel geworden voor zijn streven naar zuivere beelden en purificatie.

Vele tinten zwart

Het gebruik van ‘vele tinten zwart’ gaat in zijn werken vaak gepaard met dat van repetitieve, ritmische, meditatieve handelingen. Letters of tekens zonder betekenis vullen het vlak. Via een haast eindeloze reeks bewegingen ontstaat zo een zuiver beeld; het kunstwerk, en krijgt het zinloze zin. Dat is de essentie van de werken van Ado Hamelryck die alles behalve staan voor het kijken naar de wereld door een zwarte bril. Meer nog, Ado ziet zichzelf eerder als ‘colorist’ waarbij zwart de sterkste kleur is die hij in eindeloze facetten vertaalt in boeiende werken, in vele maten en diverse texturen.

In zijn monografie ‘Ado Hamelryck- Niet één zwart, maar zevenentwintig zwarten verzeker ik u’, beschrijft auteur Francis Smets het als volgt: “In het werk van Ado Hamelryck ligt de nadruk op het actieve proces: de eenzame, eremitische performance. Het is een spirituele oefening, op een andere wijze beoefend dan de antieke filosoof of de boeddhist, namelijk als hedendaagse kunstenaar, maar wel als hun gelijke in het zoeken naar wijsheid.”

Kunst te kijk

Zijn werk is o.m. in bezit van M HKA Antwerpen, Universiteit Antwerpen, Provincie Limburg, Vlaamse Gemeenschap, Franse Gemeenschap, CIAP Hasselt, Nationale Bank Brussel, Vlaams Parlement Brussel, KBC, MuZee Oostende, Atelier 340 Brussel en het Provinciehuis van Hasselt (geïntegreerde dubbele muurinstallatie) alsook van menig privé-verzamelaar.

Het oeuvre-overzicht in de Pasfoundation-collectie omvat meerdere werken, die samen een sterk beeld neerzetten van een boeiend hedendaags kunstenaar, die zwart op eigenzinnige en haast spirituele wijze tot leven weet te wekken.



    Vincent Van Den Meersch

    ° 1912 † 1996



    Bio

    Vincent Van Den Meersch werd geboren in Ninove in 1912 en overleed in 1996 te Hasselt. Na zijn studies Normaalschool (Roeselare) en  vervolgstudies aan het Hoger Instituut Sint-Lucas in Brussel, doceerde hij er plastische kunsten, totdat hij in 1955 gevraagd werd om in het Hoger Instituut voor Kustonderwijs te Hasselt, het atelier schilderkunst te leiden. Hij deed dit met volle overgave, als een ware mentor voor vele studenten. Naast pedagoog (tot 1977) bleef Vincent Van Den Meersch tot midden jaren negentig actief als kunstenaar.

    Vincent Van Den Meersch is stichtend lid van de Research Group (1967) alsook van de Limburgse School (1973), die in het verlengde van de vernieuwende kunstbeweging ontstond. Hij speelde een erg belangrijke rol in de ontsluiting van de provincie Limburg voor de hedendaagse kunst.

    Evolutie

    Tot begin jaren vijftig schilderde Vincent Van Den Meersch expressionistische werken, vaak religieus getint. In de jaren vijftig kwam hij met een nieuwe vormgeving naar buiten: het constructivisme. Zijn constructivistische stijl wordt gekenmerkt door een ontledend karakter van vorm en kleur waardoor de composities dynamiek, monumentaliteit alsook een zekere religiositeit uitstralen. In het werk van hedendaagse constructivisten, die de ‘hard-edge-techniek’ van harde primaire kleuren en scherpe lijnvoering voorstaan, kan deze werkwijze zelfs tot bewegingsillusie (op-art) leiden.

    Later evolueerde hij naar de zuiver geometrische abstractie met eenvoudige basisvormen zoals cirkels, ruiten, driehoeken, vierkanten enz. Hij kiest daarbij voor een geometrische kunst die haar oorsprong vindt in de defiguratie van zijn landschappelijke omgeving, met soms religieuze invalshoeken.

    Vincent Van Den Meersch streefde met zijn werk naar eenvoud, stilte en rust, zonder spektakel of virtuositeit. Hij laat een belangrijk abstract oeuvre na.

    Jong geleerd …

    Als pedagoog introduceerde hij circa 1960 een vernieuwende methode voor het tekenonderwijs in het kleuter- en basisonderwijs in Vlaanderen, met name de geleide vrije expressie. In 1962 publiceerde hij daarover een boek, getiteld ‘Herwaarderen van kindertekenen’.

    Kunst te kijk

    In 1982 ontving Van Den Meersch o.m. de Provinciale Prijs voor Beeldende Kunsten Limburg en in 1984 de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap. Zijn werk is o.m. in bezit van de Provincie Limburg, Centrum voor Actuele Kunst Hasselt, Vlaamse Gemeenschap, MuZee Oostende, Stadsmus Hasselt. In het Provinciehuis van Hasselt siert een geïntegreerde muurschildering van ereburger Vincent Van Den Meersch, het gebouw. Pasfoundation kon een oeuvrecollectie van de kunstenaar verwerven, met interessante werken uit de periode 1950 – begin jaren ’90.



      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-11)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-45)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-26)

      Vincent Van Den Meersch – Lyrisch abstract (VDMV-10)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-22)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-44)

      Vincent Van Den Meersch – Compositie met balken en ruiten (VDMV-8)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-35)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-figuur (VDMV-15)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-compositie (VDMV-16)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-abstracte baan (VDMV-27)

      Vincent Van Den Meersch – Compositie T-shirt (VDMV-13)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-24)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-29)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-figuur (VDMV-19)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-31)

      Vincent Van Den Meersch – Compositie met krommen (VDMV-41)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-33)

      Vincent Van Den Meersch – Vrouwelijk naakt (VDMV-9)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-figuur (VDMV-23)

      Vincent Van Den Meersch – Kruisiging (VDMV-3)

      Vincent Van Den Meersch – Compositie met banen (VDMV-32)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-figuur (VDMV-46)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-compositie optisch (VDMV-14)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-12)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-34)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-17)

      Vincent Van Den Meersch – Figuur met vloeiende vormen (VDMV-6)

      Vincent Van Den Meersch – Zonder titel (VDMV-40)

      Vincent Van Den Meersch – Madonna (VDMV-5)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-figuur (VDMV-47)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-figuur bloem (VDMV-39)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-abstracte banen (VDMV-30)

      Vincent Van Den Meersch – Figuur cirkels en ovalen (VDMV-42)

      Vincent Van Den Meersch – Geo-figuur (VDMV-18)

      Urbain Mulkers

      ° 1945 † 2002



      Bio

      Urbain Mulkers woonde en werkte in Schulen (provincie Limburg), waar hij in 1945 werd geboren. Hij overleed er in 2002, op 56-jarige leeftijd. Reeds in zijn jonge jaren werd hij aangemoedigd om zijn aanleg voor tekenen uit te leven en zijn creativiteit de vrije loop te laten. Deze vroegtijdige onderdompeling in wat kunst kan en moet zijn, speelt bewust mee bij zijn latere studiekeuze Toegepaste Grafiek te Hasselt, die hij zowel in zijn vrije als toegepaste kunsten zal inzetten. De graficus Mulkers, die zich steeds en op de eerste plaats een vrij en beeldend kunstenaar voelde, sluit zich eind jaren ‘60 aan bij een groep avant-garde kunstenaars in Limburg, wiens succes en artistiek geweld tot ver buiten de provinciegrenzen doorbrak. Zo was hij lid van de Research Group (1967) en van de Limburgse School (1973), maar ging vooral zijn eigen weg.

      Van 1980 tot 1995 stond hij aan het hoofd van het Provinciaal Museum in Hasselt en van de Grafische Studio van de Provincie Limburg. Hij zette hedendaagse kunst letterlijk en figuurlijk met eigen stempel mee op de kaart in Limburg, waar hij betekenisvolle lijnen uitzette voor de Euregio, die hem nauw aan het hart lag.

      Evolutie

      In enkele decennia maakte hij een opmerkelijke evolutie door. Gestart vanuit een hyperrealistische periode (1970), waarvan vooral zijn ‘draperingen’ bekend zijn, evolueerde Urbain Mulkers geleidelijk aan van abstrahering met verf en potlood, naar verbeelding. Hij ruilt in de jaren ‘80 penseel en potlood voor schaar en lijmpot, en de kleur van landkaartfragmenten wordt zijn palet. Dagdagelijkse voorwerpen die hij hiermee bekleedt krijgen een andere inhoud. In de landkaarten ziet hij een symbool van macht en relativering waarbij fictie en realiteit in zijn werken naadloos verbonden worden. Met deze vernieuwende vorm van cartografie schept Urbain Mulkers zijn utopische wereld ‘Wøcxs’, zoals in ‘The Genus World’ (2000) waarvoor hij 208 landen tot bloemen herschept. Dit werk werd o.m. opgenomen in de Pasfoundation-collectie. Een andere grootschalig en boeiend wereldbeeld zijn zeven cartografische vogels (2001) die de reizigers in de luchthaven van Zaventem symbolisch uitgeleide deden of welkom heetten. Sinds 2018 is dit werk in bezit van The Phoebus Foundation Antwerpen.  Door zijn vroegtijdig heengaan werd zijn werk en evolutie helaas bruusk afgebroken.

      Kunst te kijk

      Urbain Mulkers mocht meerdere prijzen in ontvangst nemen en was in 1998 Laureaat van de East-Meets-West-prijs New-York. In 2020 werd zijn werk op de prestigieuze BRAFA-beurs in de verf gezet. Zijn werk is verder o.m. in het bezit van M HKA Antwerpen, Vlaamse Gemeenschap, Provincie Limburg, CIAP Hasselt, Universiteit Hasselt, Academisch Ziekenhuis Maastricht, Belfius Bank e.a. private en publieke instanties.

      Pasfoundation kon een bijzonder oeuvre-overzicht verwerven dat de carrière van Mulkers ruim en kleurrijk in beeld brengt.

      Urbain Mulkers – Tekeningen drieluik (MulU-10)

      Urbain Mulkers – Tekening klein vlak in de ruimte (MulU-8)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-33)

      Urbain Mulkers – Atlas in box (MulU-16)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-35)

      Urbain Mulkers – Blauwe zee met wøcxs markering (MulU-5)

      Urbain Mulkers – Schilderij grijs vlechtwerk (MulU-19)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-39)

      Urbain Mulkers – Labyrint (MulU-23)

      Urbain Mulkers – Bak met dolfijnen (MulU-27)

      Urbain Mulkers – Foto met zicht op keien in kelder en wøcxs markering (MulU-22)

      Urbain Mulkers – Tekening grijze structuur met 2 kleine structuren ingelijst (MulU-12)

      Urbain Mulkers – Schilderij oker vlechtwerk 1 (MulU-17)

      Urbain Mulkers – Tekening met ruimtelijk voorwerp (MulU-24)

      Urbain Mulkers – Tekening grijze structuur met 2 ingelijste structuren (MulU-14)

      Urbain Mulkers – Alle dieren van de wereld (MulU-28)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-38)

      Urbain Mulkers – Tekening grijze structuur met 4 getekende fotolijsten (MulU-15)

      Urbain Mulkers – Tekening met lang ruimtelijk voorwerp (MulU-7)

      Urbain Mulkers – De koninklijke paarden van de lauriergracht (MulU-30)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-32)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-40)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-41)

      Urbain Mulkers – Foto met ploegscharen AREPO (MulU-20)

      Urbain Mulkers – East meets West (MulU-21)

      Urbain Mulkers – Tekening grijze structuur met klein getekend drieluik (MulU-11)

      Urbain Mulkers – De betrouwbaarheid van het beeld (MulU-25)

      Urbain Mulkers – Blauwe zee (MulU-6)

      Urbain Mulkers – Schilderij blauwe zee (MulU-1)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-37)

      Urbain Mulkers – Schilderij grijze structuur (MulU-3)

      Urbain Mulkers – The Genus World (MulU-31)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-36)

      Urbain Mulkers – Tekening korte grafietlijn centraal in de ruimte (MulU-9)

      Urbain Mulkers – Zonder titel (MulU-34)

      Urbain Mulkers – Maquette Erdsicht (MulU-29)

      Urbain Mulkers – Landschap met vogel (MulU-26)

      Urbain Mulkers – Schilderij samenstelling zee (16 keine delen) (MulU-4)

      Urbain Mulkers – Schilderij oker vlechtwerk 2 (MulU-18)

      Urbain Mulkers – Tekening grijze structuur met 2 structuren ingelijst (MulU-13)

      Urbain Mulkers – Schilderij grijze structuur (MulU-2)

      Hugo Duchateau

      ° 1938



      Bio

      Hugo Duchateau, geboren in Tienen in 1938, woont en werkt in Sint-Truiden. Na zijn opleiding glasschilderkunst aan het Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur en Toegepaste Kunsten in Hasselt, werkt Hugo Duchateau als zelfstandig kunstenaar. Hij doceerde jarenlang aan de Katholieke Hogeschool Limburg, departement Media & Design Academie (Genk), nu LUCA School of Arts, waar hij thans ere-docent is.

      Als stichtend lid van de ‘Research Group’ (1967) en lid van de Limburgse School (1973), zocht hij samen met andere kunstenaars volop naar vernieuwing. Vanuit deze vernieuwde en experimentele inslag, mogen we Hugo Duchateau bovendien beschouwen als een belangrijke vertegenwoordiger van de fundamentele schilderkunst waarin zijn werk evolueert van hyperrealistisch naar conceptuele kunst, tot vrije schilderkunst, steeds emotioneel maar beheerst als een volleerd meester.

      Evolutie

      Hugo Duchateau is voor alles een scherpe observator. “Als je goed kunt kijken, kun je voor dertig procent schilderen.”, zo zei hij tegen zijn studenten. Het vaak geprezen observatievermogen van Hugo Duchateau beïnvloedde sterk zijn artistieke visie en oeuvre, dat zowel abstract als figuratief is en een duidelijke evolutie kent.

      In zijn vroegste werk verkent hij de hoekstenen van de schilderkunst (kleur, vorm, materie) en onderzoekt de werktuigen van de kunstenaar: hij schildert het schilderen en tekent het tekenen. Dat kunnen schilderende borstels zijn, druipende verf, of potloden die zichzelf tekenen. Ruimtelijk realiseert hij o.a. tapijten van potloodslijpsel (o.m. installatie in het S.MA.K. in 1988) en confronteert hij de kijker met installaties waarin integratie en exploratie van zijn gebruikte materialen essentieel zijn. Later zal de ruimtelijke schepping geleidelijk verdwijnen.

      In de loop der jaren verruimt Hugo Duchateau zijn visie. Van de spanning tussen de kunstenaar en zijn werktuigen verschuift de klemtoon naar de verhouding tussen natuur en cultuur. In zijn schilderijen lijken lijnen en vlakken een eigen wil te krijgen: ze vormen een spel van gecontroleerde chaos waarin de kunstenaar ten volle kan experimenteren met kleur, vorm en substantie.

      In later werk confronteert Hugo Duchateau de kijker opnieuw met installaties, waarbij de natuur en het milieu als een artistiek en bewustwordingsproces centraal staan. In de jaren negentig en later laat Duchateau de natuur – en dus de materie waaruit hij zijn werken maakt – en de verf de vrije loop. De maîtrise van de kunstenaar schuilt er enkel nog in te weten wanneer de natuur haar werk gedaan heeft en het kunstwerk kunst is.

      Doorheen zijn lange carrière is de relativerende en licht humoristische toon in zijn werk een toegevoegde waarde.

      Kunst te kijk

      Hugo Duchateau ontving vele prijzen, onder mee de Prix de Rome (1967) en de Provinciale Prijs Schone Kunsten Limburg (1983), het jaar waarin hij de Vlaamse Gemeenschap vertegenwoordigde op de biënnale van Sao Paulo. Zijn werk is o.m. in bezit van M HKA Antwerpen, S.M.A.K. Gent, MuZee Oostende, Provincie Limburg, Vlaamse Gemeenschap.

      Pasfoundation kon een mooi oeuvre-overzicht verwerven, dat de evolutie van zijn schilderkunst over de verschillende periodes in beeld brengt.

      Hugo Duchateau – Schilderij met Roze Vlek en Haar (DucH-4)

      Hugo Duchateau – Toedekken I-II-III-IV (DucH-2)

      Hugo Duchateau – Het Onstaan van een Papieren Molentje (DucH-13)

      Hugo Duchateau – Bijna Dicht (DucH-36)

      Hugo Duchateau – Tekening (DucH-31)

      Hugo Duchateau – Mist I (DucH-9)

      Hugo Duchateau – Oranje, zwart, bruin, groen, zo spontaan mogelijk I (DucH-26)

      Hugo Duchateau – Beschilderde ezel (DucH-24)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-30)

      Hugo Duchateau – Geschilderd potlood en grafiek in de ruimte (DucH-16)

      Hugo Duchateau – Gespannen tussen Wit en Zwart (DucH-8)

      Hugo Duchateau – Bruine Draad (DucH-5)

      Hugo Duchateau – Totem van paletten (DucH-25)

      Hugo Duchateau – Over Relaties (DucH-14)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-18)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-28)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-11)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-35)

      Hugo Duchateau – Val II (DucH-22)

      Hugo Duchateau – Grijze val (DucH-3)

      Hugo Duchateau – Corvo 1 (DucH-37)

      Hugo Duchateau – Denali (DucH-15)

      Hugo Duchateau – Meestergezien (DucH-20)

      Hugo Duchateau – Warm bruin schraal aangewend (DucH-21)

      Hugo Duchateau – Oranje, zwart, groen, zo spontaan mogelijk in,over,door mekaar (DucH-27)

      Hugo Duchateau – Rood (DucH-23)

      Hugo Duchateau – Pasta (DucH-1)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-29)

      Hugo Duchateau – Corvo 2 (DucH-38)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-12)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-7)

      Hugo Duchateau – zonder titel (DucH-33)

      Hugo Duchateau – Verfborstel met zijn verfstreep (DucH-19)

      Hugo Duchateau – Geel Lijntje op Bruin (DucH-10)

      Hugo Duchateau – Lichtblauw (DucH-17)

      Paul Gees

      ° 1949



      Bio

      Paul Gees, geboren in 1949 te Aalst, woont en werkt in Schoonaarde. Van opleiding is Paul Gees interieurarchitect, afgestudeerd aan Sint-Lukas te Brussel, waar hij van 1980 tot 1992 ‘Vormstudie’ doceerde en van 1992 tot 2009 ‘Expressie en mixed-media’ in het departement architectuur  in Sint-Lucas Gent. Hij stond graag dicht bij de studenten om ook met hen ‘te bouwen aan de toekomst’. Al die jaren en meer bepaald vanaf 1975 is Paul Gees actief als beeldend kunstenaar. Hij bouwde over de afgelopen 45 jaren, een ‘stevig’ oeuvre op waarbij steen, hout en metaal de rode draad vormen van zijn beeldhouwwerken.

      Evolutie

      Aanvankelijk in dialoog tussen (essen)hout en steen, later uitgebreid met staal om tevens buitenconstructies en grotere installaties mogelijk te maken, evolueerde het werk van Gees letterlijk en figuurlijk ook in de ruimte, daar waar de materie samen met de architectuur steeds een evenwicht zoekt. Door de uitdaging met de zwaartekracht aan te gaan, ontstonden vaak ‘geladen beelden’ die een natuurlijke balans – veelal na een boeiende evenwichtsoefening – in zich dragen. Kunstfilosoof Françis Smets vat het treffend samen: “De sculpturen van Paul Gees zijn als het ware elementaire fysica die tot eenieders directe ervaring behoort. Hij werkt met natuurwetten die we allen proefondervindelijk ontdekt hebben. Wat buigt, veert terug. Wat boven de grond geheven wordt, valt. Beweging en onbeweeglijkheid hebben een onderlinge verhouding. Vanuit deze leerschool ontstaan de sculpturen van Paul Gees en niet vanuit de handboeken van sterkteleer of dynamica. Dat is hun eerste kenmerk: zij worden gedragen door de natuurlijke orde der dingen.”

      In zijn recent verschenen boek met treffende titel ‘Tension, balance, risk, stability’ ontdekken we de wereld van Paul Gees in vele vormen, steeds met zelfde constanten en sterk opgebouwde eigen beeldtaal.

      Tekeningen

      Naast de vele beeldhouwwerken, leven ook bepaalde tekeningen van Paul Gees een eigen leven, waarbij ‘mixed technieken’ worden ingezet en de kader van het blad als het ware het ruimtelijk kader bepaalt. Voor deze ‘autonome tekeningen’, waarvan er ook enkele zijn opgenomen in de Pasfoundation-collectie, viel de kunstenaar o.m. in Rijeka (1988) in de prijzen.

      Kunst te kijk

      Zijn werk geniet grote nationale en tevens internationale erkenning en is in het bezit is van vele publieke collecties, alsook van menig privé-collectie, met voor Pasfoundation een bijzondere selectie van middelgrote beeldhouwwerken en tekeningen, die ook zonder woorden erg sprekend zijn.


      © Stephanie Vandevelde


        Piet Stockmans

        ° 1940



        Bio

        Piet Stockmans is geboren te Leopolsburg in 1940. Hij woont en werkt in Genk, waar hij tot op de dag van vandaag actief is als kunstenaar en keramist, op C-mine in de gelijknamige ‘Studio Pieter Stockmans’.

        Piet Stockmans is lid van de Limburgse School, een kunststroming met volle bloei medio 20ste eeuw, die aanleunt bij het expressionisme en ook in Limburg een eigen en gunstig kunstklimaat op gang trok. Van 1966 tot 1989 was Piet industrieel ontwerper bij de porseleinfabriek Koninklijke Mosa te Maastricht. Tussen 1969 en 1998 was hij docent industriële vormgeving aan het departement productdesign van het Stedelijk Hoger Instituut voor Visuele Kommunikatie en Vormgeving, nu bekend onder de naam LUCA School of Arts, te Genk. Van 1983 tot 1985 was hij docent keramiekdesign aan de Design Academy Eindhoven. Sinds 1989 is hij aan het werk als designer, naast zijn vrij werk en passie als kunstenaar.

        Piet Stockmans richtte in 2012, samen met enkele kunstminnende ondernemers, Pasfoundation op.

        Sterk met porselein

        Piet koestert het medium porselein in al zijn facetten. Hij ontwerpt industrieel geproduceerd serviesgoed (denken we aan de wereldberoemde Sonja-kop), hij vervaardigt ambachtelijke objecten én hij creëert artistieke installaties. Functionaliteit én vrij kunstenaarschap zijn nauw verweven in zijn werk. Naast zijn drievoudige scheppende bezigheden, draagt Piet Stockmans als gastdocent of stagebegeleider, zijn kunde nog steeds over aan studenten, waarbij hij moeiteloos de brug legt tussen verschillende generaties.

        Evolutie

        Gegroeid vanuit zijn ervaring als industrieel ontwerper van o.a. het Mosa-porselein, staat Piet Stockmans reeds in de jaren zeventig in de kijker met gedefunctionaliseerd serviesgoed als uiting van vrije kunst. De ingezakte koffiepotten en verfrommelde schotels van toen beschouwt hij nu veeleer als noodzakelijke sculpturale cartoons die geleidelijk aan de weg effenden naar zijn huidig werk. Kenmerkend in deze evolutie is de bolvorm als uitgangspunt, en de vele murale en ruimtelijke stapelingen van porselein als materie ‘an sich’, die hij repetitief en in een minimalistische aanpak omvormt tot monumentale sculpturen. Geleidelijk dringt zich een menselijke aanwezigheid op onder vorm van maskers en afgietsels van lichaamsvormen. Ook geheel nieuwe toepassingen, met o.m. ‘het Waterpad’ te Hassel’ (mei 2020), geven blijk van zijn visionaire en nog steeds vernieuwende geest.

        Kunst te kijk

        Piet mocht vele prijzen in ontvangst nemen en bekleedt een unieke plaatst in de Belgische na-oorlogse kunstgeschiedenis.

        De werken van Piet Stockmans in de collectie van Pasfoundation geven een breed beeld van zijn sterk geëvolueerd oeuvre, waarbij wit en ‘Stockmans blauw’ de enige constanten zijn in een herkenbare, doch onvoorspelbaar sterke wereld die met de kracht van kwetsbaarheid mooi overeind blijft.


        © Stephanie Vandevelde





        Piet Stockmans over het ontstaan van Pasfoundation.
        Lees meer …

        Piet Stockmans – Bol met rode profilering (StoP-5)

        Piet Stockmans – Tafel (StoP-2)

        Piet Stockmans – Genesis (StoP-17)

        Piet Stockmans – Schaal 5 (StoP-10)

        Piet Stockmans – 1000 kroesjes (StoP-15)

        Piet Stockmans – 5 mensenhuiden (StoP-24)

        Piet Stockmans – 25 jaar werken met porselein (StoP-35)

        Piet Stockmans – 100 vazen in een kist (StoP-20)

        Piet Stockmans – Krimp Balk (StoP-34)

        Piet Stockmans – Boek over de sterren (StoP-27)

        Piet Stockmans – Schaal 2 (StoP-7)

        Piet Stockmans – Wandinstallatie Strippen (StoP-16)

        Piet Stockmans – Opengevouwen vaas 2 (StoP-32)

        Piet Stockmans – 25 jaar werken met porselein3 boxen met porseleinen platen (StoP-36)

        Piet Stockmans – Materiaalonderzoek (StoP-11)

        Piet Stockmans – Porselein op papier (StoP-18)

        Piet Stockmans – Schaal 1 (StoP-6)

        Piet Stockmans – 15 bollen (StoP-1)

        Piet Stockmans – Installatie eierschaalbekers (StoP-14)

        Piet Stockmans – 5 maskers “Via dolorosa” (StoP-21)

        Piet Stockmans – Krimp Kegel (StoP-33)

        Piet Stockmans – Schaal met korrels (StoP-25)

        Piet Stockmans – Gevallen Boek (StoP-28)

        Piet Stockmans – Only for adults (StoP-30)

        Piet Stockmans – Gestapelde lichamen (StoP-23)

        Piet Stockmans – Kleitabletten (StoP-29)

        Piet Stockmans – Vijzel 2 (StoP-13)

        Piet Stockmans – Vijzel 1 (StoP-12)

        Piet Stockmans – 19 kommetjes met inhoud (StoP-3)

        Piet Stockmans – 3 Maskers “Via Dolorosa” (StoP-22)

        Piet Stockmans – Mantel (StoP-26)

        Piet Stockmans – Doorboorde borden (StoP-4)

        Piet Stockmans – Wandinstallatie wimpels (StoP-19)

        Piet Stockmans – Schaal 3 (StoP-8)

        Piet Stockmans – Schaal 4 (StoP-9)

        Willy De Sauter

        ° 1938



        Bio

        Willy De Sauter werd geboren in 1938 in Dudzele. Hij woont en werkt in Tielt. Willy De Sauter studeerde Grafische Vormgeving aan Sint-Lucas te Gent. In 1976 was hij laureaat van de Jeune Peinture Belge en mocht daarnaast vele prijzen in ontvangst nemen.

        Compromisloos minimalisme

        Zijn werk evolueerde over de jaren heen maar wordt gekenmerkt door een opmerkelijke eenvoud die rust uitstraalt. De Sauter wil vanuit deze ‘bewuste eenvoud’ een sterke ervaring generen bij de toeschouwer. Hij ontwikkelt een consistent oeuvre, dat gekenmerkt wordt door een compromisloos minimalisme zonder effecten, dat ook wel een subtiele kritiek op de massaconsumptie van beelden in onze maatschappij in zich draagt.

        Evolutie

        Reeds begin jaren ‘70 ontwikkelde Willy De Sauter een opmerkelijke beeldtaal die zeer minimaal oogde. Aanvankelijk tekent hij lijnen, vaak in herhaling als verwijzing naar het repetitieve van de grafische sector of, zoals een criticus recent opmerkte, ‘een lijn die uit gaat wandelen’. Het trekken van een lijn werd een attitude, een keuze, om de artistieke schepping terug te leiden tot de essentie. In de eerste werken zien we horizontale, diagonale alsook verticale lijnen, waardoor er rasters en composities ontstaan. Nadien blijven enkel verticale lijnen over om het werk nog meer kracht bij te zetten.

        In de jaren ‘80 verkent Willy De Sauter de ruimte met o.m. objecten als abstracte representaties die interfereren met de architectuur. Hij wil breken met het strenge zwart-wit contrast van voordien en verrijkt zijn werk met o.m. koper en goud. De Sauter voelt zich verwant met de architect die ook op zoek gaat naar orde en ‘een lijn’ in het ontwerp. Naast driedimensionele beelden maakt hij vanaf dan ook levensgrote tekeningen die verwijzen naar het modernisme van gebouwen. De experimenten met een architecturale vormentaal zet De Sauter nadien verder op houten panelen, bedekt met vele krijtlagen, die hij met grote ambachtelijke zorg aanbrengt. Kunst en kunde gaan hierbij hand in hand.

        In 1990 is er nog een lijnstructuur terug te vinden in de krijtschilderingen van Willy De Sauter, maar na 2000 kiest hij resoluut voor monochrome panelen waar het enkel nog gaat om de krijtlaag. De monochrome krijtwerken zijn een voortzetting van jarenlang onderzoek naar een fundamentele benadering van kunst en een niet aflatend reductieproces om tot de essentie te komen. Het veranderde lichtspel, de rijke intensiteit van het wit de contrasten tussen glad en mat zijn slechts enkele elementen die diepgang geven aan deze werken waarbij de kunstenaar de toeschouwer uitdaagt om de tijd te nemen om de subtiele visuele prikkels waar te nemen. Visuele rust is kenmerkend voor deze werken, die een diepe filosofische grondslag hebben.

        Kunst te kijk

        Willy De Sauter exposeerde nationaal en internationaal op vele plaatsen, zijn werk geniet grote erkenning in binnen- en buitenland en is in bezit van o.a. M HKA Antwerpen, Nationale Bank Brussel, Museum van Moderne Kunst Brussel, Vlaamse Gemeenschap, ING en Belfius Bank, Groeningemuseum Brugge, Caldic Collectie Rotterdam, Museum Voorlinden (Wassenaar, Ndl.) alsook bij privéverzamelaars.

        Pasfoundation kon een interessant oeuvre-overzicht verwerven dat de ‘krijtlijnen’ en evolutie van zijn werk mooi in kaart brengt.

        © Copyright - Private Art Support Foundation